Jan Chrzciciel przygotowuje drogę
1 Tak zaczyna się Dobra Nowina [czyli Ewangelia] o Jezusie Chrystusie [Chrystus znaczy Namaszczony, Mesjasz obiecany przez Boga], Synu Bożym1. 2 Prorok Izajasz zapisał2 [Bóg mówi tu do Mesjasza]: „Wysyłam przed tobą mojego posłańca. On przygotuje ci drogę. 3 Ktoś woła na pustkowiu: Przygotujcie drogę dla Pana, wyrównajcie przed Nim ścieżki!”. 4 I rzeczywiście: na pustkowiu [na Pustyni Judzkiej, w pobliżu Jordanu] pojawił się Jan i chrzcił. Wzywał ludzi, żeby przyjęli chrzest [zanurzenie w wodzie] na znak, że zmieniają swoje życie3. Wtedy Bóg przebaczy im grzechy. 5 Ciągnęły do niego tłumy z całej Judei [południowej części kraju] i z Jerozolimy. Ludzie przyznawali się do swoich grzechów, a Jan chrzcił ich w rzece Jordan. 6 Nosił ubranie z wielbłądziej sierści przewiązane skórzanym pasem [tak jak dawniej prorok Eliasz]4, a jadł szarańczę i dziki miód [pożywienie ubogich mieszkańców pustyni]. 7 Mówił ludziom: „Za mną idzie Ktoś o wiele potężniejszy ode mnie. Nie jestem godny nawet tego, żeby się schylić i rozwiązać Mu sandały [to była praca niewolnika]. 8 Ja chrzciłem was wodą, a On będzie was chrzcił Duchem Świętym”.
Chrzest Jezusa
9 W tym czasie przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei [północnej części kraju] i Jan ochrzcił Go w Jordanie. 10 Kiedy tylko wychodził z wody, zobaczył, jak niebo się otwiera, a Duch zstępuje na Niego jak gołąb. 11 Z nieba odezwał się głos [głos Boga Ojca]: „Ty jesteś moim ukochanym Synem. Cieszę się Tobą”5.
Próba na pustyni
12 Zaraz potem Duch poprowadził Go na pustynię. 13 Jezus spędził tam czterdzieści dni [jak Izrael czterdzieści lat na pustyni]6, a szatan wystawiał Go na próbę7. Był tam wśród dzikich zwierząt, a aniołowie się Nim opiekowali.
Jezus zaczyna działać w Galilei
14 Kiedy Jan trafił do więzienia [uwięził go król Herod Antypas, zob. 6,17]8, Jezus przyszedł do Galilei i ogłaszał Dobrą Nowinę od Boga. 15 Mówił: „To jest ten czas [zapowiedziany przez proroków]. Królestwo Boże [panowanie Boga] jest już blisko. Zmieńcie swoje życie [zwróćcie się do Boga] i uwierzcie w Dobrą Nowinę!”9.
Pierwsi uczniowie
16 Idąc brzegiem Jeziora Galilejskiego [nazywanego też Genezaret], Jezus zobaczył Szymona [później nazwanego Piotrem, zob. 3,16] i jego brata Andrzeja. Zarzucali sieć w jezioro, bo byli rybakami. 17 Powiedział do nich: „Chodźcie ze Mną, a zrobię z was rybaków ludzi” [będziecie przyprowadzać ludzi do Boga]10. 18 Od razu zostawili sieci i poszli za Nim. 19 Kawałek dalej zobaczył Jakuba, syna Zebedeusza, i jego brata Jana [późniejszego Apostoła, nie Jana Chrzciciela]. Siedzieli w łodzi i naprawiali sieci. 20 Od razu ich zawołał. Zostawili więc w łodzi swojego ojca Zebedeusza razem z pracownikami i poszli za Jezusem.
Jezus uwalnia człowieka od złego ducha
21 Przyszli do Kafarnaum [miasteczka nad Jeziorem Galilejskim]. W najbliższy szabat [sobotę, dzień odpoczynku i modlitwy] Jezus poszedł do synagogi [domu modlitwy i czytania Pisma] i zaczął nauczać. 22 Ludzie byli zaskoczeni tym, czego uczył, bo mówił z autorytetem [we własnym imieniu], a nie tak jak nauczyciele Pisma11 [którzy powoływali się na dawnych nauczycieli]. 23 Był wtedy w synagodze człowiek opanowany przez złego ducha [demona]12. Zaczął krzyczeć: 24 „Czego od nas [złych duchów] chcesz, Jezusie z Nazaretu? Przyszedłeś nas zniszczyć? Wiem, kim jesteś: Święty Boży!” [demon rozpoznaje w Jezusie Mesjasza]. 25 Jezus ostro go uciszył: „Milcz i wyjdź z niego!”13. 26 Zły duch szarpnął tym człowiekiem, wrzasnął i z niego wyszedł. 27 Wszyscy byli w szoku i pytali jedni drugich: „Co tu się dzieje? To jest coś nowego! On uczy z prawdziwą mocą. Nawet złym duchom wydaje rozkazy, a one Go słuchają!”. 28 I szybko zrobiło się o Nim głośno w całej Galilei.
Jezus uzdrawia teściową Szymona i wielu innych
29 Zaraz po wyjściu z synagogi poszli z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. 30 Teściowa Szymona leżała z gorączką i od razu powiedzieli o niej Jezusowi. 31 Podszedł do niej, wziął ją za rękę i pomógł jej wstać. Gorączka minęła, a ona zaczęła ich obsługiwać [uzdrowienie było natychmiastowe i pełne].
32 Wieczorem, gdy zaszło słońce [wtedy kończył się szabat i wolno było nieść chorych], przyprowadzano do Niego wszystkich chorych i opanowanych przez złe duchy. 33 Przed drzwiami zebrało się całe miasto. 34 Jezus uzdrowił wielu ludzi z różnych chorób i wyrzucił wiele złych duchów. Nie pozwalał im jednak nic mówić, bo wiedziały, kim On jest [że jest Mesjaszem i Synem Bożym].
Jezus się modli i rusza dalej
35 Bardzo wcześnie, kiedy jeszcze było ciemno, Jezus wstał, wyszedł w odludne miejsce i tam się modlił. 36 Szymon i jego towarzysze ruszyli Go szukać. 37 Kiedy Go znaleźli, powiedzieli: „Wszyscy Cię szukają”. 38 A On odpowiedział: „Chodźmy gdzie indziej, do okolicznych miasteczek. Tam też muszę głosić Dobrą Nowinę. Po to przyszedłem” [możliwe też: po to wyszedłem od Ojca]. 39 I chodził po całej Galilei, przemawiał w synagogach i wyrzucał złe duchy.
Jezus uzdrawia chorego na trąd
40 Przyszedł do Jezusa człowiek chory na trąd [tak nazywano różne choroby skóry; chorego wykluczano ze wspólnoty]. Padł na kolana i prosił: „Jeśli tylko zechcesz, możesz mnie uzdrowić”14. 41 Jezusowi zrobiło się go żal15. Wyciągnął rękę, dotknął go [choć według Prawa dotknięcie trędowatego czyniło nieczystym] i powiedział: „Chcę. Bądź zdrowy!”. 42 Trąd od razu zniknął i człowiek był zdrowy. 43 Jezus kazał mu zaraz odejść i stanowczo go ostrzegł: 44 „Uważaj, nikomu o tym nie mów. Idź do kapłana, niech cię obejrzy [kapłan stwierdzał uzdrowienie]. Złóż też ofiarę, którą Mojżesz nakazał składać po uzdrowieniu [Kpł 14,1–32]. To będzie dla ludzi dowód [że jesteś zdrowy i możesz wrócić do wspólnoty]”. 45 Ale on odszedł i zaczął wszędzie opowiadać, co się stało. Przez to Jezus nie mógł już otwarcie wejść do żadnego miasta [bo otaczały Go tłumy]. Zatrzymywał się w odludnych miejscach, a ludzie i tak przychodzili do Niego zewsząd.