O przekładzie
Tekst nie ma imprimatur. Nadaje się do lektury osobistej, katechezy i pracy z młodzieżą. Nie jest przeznaczony do liturgii. W liturgii używa się zatwierdzonych przekładów kościelnych.
Czym jest ten przekład
To nowy, współczesny przekład Nowego Testamentu na język polski. Tłumaczymy z greckiego oryginału, a nie z istniejących polskich przekładów. Zaczynamy od Ewangelii według świętego Marka.
Treść jest zgodna z katolickimi przekładami polskimi. Do sprawdzania zgodności służy Biblia Edycji Świętego Pawła, a pomocniczo Biblia Tysiąclecia. Sformułowania, śródtytuły i przypisy są w całości własne.
Jak czytać tekst
Tekst jest napisany prostym, dzisiejszym językiem: krótkie zdania, naturalny szyk, bez archaizmów. Zaimki odnoszące się do Boga i Jezusa piszemy wielką literą.
[Uściślenia] w nawiasach kwadratowych, kursywą i w innym kolorze, krótko wyjaśniają, kto jest kim, gdzie leży dane miejsce i co znaczył dany zwyczaj. Należą do komentarza, a nie do tekstu natchnionego. Przy czytaniu na głos można je pominąć. Można je też ukryć w ustawieniach.
Przypisy, oznaczone cyfrą w indeksie górnym, podają tradycyjne brzmienie, różnice w rękopisach i odnośniki do Starego Testamentu. Kliknięcie numeru pokazuje przypis w dymku, a pełna lista jest pod rozdziałem.
Słowa, które zostają
Utrwalone pojęcia wiary zostają bez zmian: Chrystus, Syn Boży, Syn Człowieczy, Duch Święty, chrzest, królestwo Boże, grzech, szatan, szabat, „Święty Boży”, apostoł, Pan, przypowieść, faryzeusze.
Słowa zastąpione współczesnymi
Gdy zastępujemy utrwalony termin, przypis zaczyna się od słowa „Tradycyjnie” i podaje brzmienie z przekładów kościelnych. Przykłady:
| Tradycyjnie | W tym przekładzie |
|---|---|
| Ewangelia | Dobra Nowina (w tytułach ksiąg zostaje „Ewangelia”) |
| nawracajcie się | zmieńcie swoje życie |
| w Tobie mam upodobanie | cieszę się Tobą |
| duch nieczysty | zły duch |
| uczeni w Piśmie | nauczyciele Pisma |
| zaprawdę, powiadam wam | zapewniam was |
| herodianie | zwolennicy Heroda |
| chleby pokładne | chleby ofiarne |
Rękopisy i nauczanie Kościoła
Gdy starożytne rękopisy się różnią, przyjmujemy wariant katolickich przekładów polskich, a różnicę opisujemy w przypisie (np. Mk 1,1 „Synu Bożym”). Dłuższe zakończenie Ewangelii według świętego Marka (16,9–20) jest kanoniczne i zostaje w tekście.
Przypisy są zgodne z nauczaniem Kościoła. Gdzie trzeba, odsyłają do Katechizmu Kościoła Katolickiego (KKK), np. w sprawie braci Jezusa i dziewictwa Maryi (KKK 500).
Stan prac
Gotowe: Ewangelia według świętego Marka, rozdziały 1–3. Kolejne rozdziały i księgi będą dochodzić stopniowo.